ASC, dat zijn wij: het Antoon Schellenscollege. De school waar ik met heel erg veel plezier naar toe ga om te werken.
Het lukt ons niet altijd om ons verhaal duidelijk te krijgen. Nog veel scholen in de regio Eindhoven denken dat wij speciaal onderwijs zijn, dat wij een autistenschool zijn. Dat klopt niet met de werkelijkheid, wij doen wel veel speciale dingen en er zitten best wel wat leerlingen met autisme bij ons op school maar wij zijn veel meer dan dat.
Dat verhaal moeten we kunnen vertellen. Welk verhaal dat dan precies is gaan we nu uitzoeken met behulp van storytelling. Iemand helpt ons om na te denken over welke woorden we moeten gebruiken om te zorgen dat we allemaal hetzelfde verhaal vertellen.
Een van de manieren om het verhaal vorm te geven is om te luisteren naar de actoren in het verhaal. Vandaag nam ik als docent deel aan een schrijfsessie. We waren met 13 deelnemers, 5 leerkrachten, 4 leerlingen en 4 ouders. We kregen allemaal een schriftje en beantwoorden daar allemaal dezelfde vragen in enkele voorbeelden:
- Wat maak het Antoon Schellenscollege zo bijzonder?
- Wat betekent het Antoon Schellenscollege voor mij?
- Wat zijn unieke dingen en typische kenmerken van het Antoon Schellenscollege
Ik vond het soms best moeilijk om onder woorden te brengen. Na een minuut of 5 wisselde we uit. Prachtig om te horen wat mijn collega's vonden en hoe ouders het opschreven maar het ALLER mooiste waren de leerlingen die het zo knap voor elkaar kregen om hun gevoel onder woorden te brengen:
'ik zit hier op school omdat ik extra ondersteuning krijg voor mijn dyslexie'
'Op deze school mag ik mezelf zijn'
'de docenten weten hoe ik het beste geholpen kan worden, niet tegen mij schreeuwen zoals op de basisschool' 'hier zijn veel ervaren docenten'
De ouders kregen goed omschreven dat dit een veilige overstap is van de vertrouwde basisschool naar de grote boze puberwereld met 1500 leerlingen in een gebouw. Het voelt als een warme douche wanneer docenten al binnen heel korte tijd weten wat werkt voor mijn kind, dat geeft vertrouwen.
Mijn collega's en ik zaten heel erg op een lijn: oog voor de leerling, ruimte voor groei en ontwikkeling bij de leerling maar ook als docent, er is een fijne sfeer, ook docenten komen met plezier naar school, ik durfde zelfs toe te geven dat ik 6 weken zomervakantie echt lang vind, te lang zonder collega's!
Het was echt een cadeautje om zo de dag te mogen afsluiten! Dit was een van de activiteiten om ons verhaal duidelijk te krijgen. Er volgt nog meer en dat deel ik graag!
Dat verhaal moeten we kunnen vertellen. Welk verhaal dat dan precies is gaan we nu uitzoeken met behulp van storytelling. Iemand helpt ons om na te denken over welke woorden we moeten gebruiken om te zorgen dat we allemaal hetzelfde verhaal vertellen.
Een van de manieren om het verhaal vorm te geven is om te luisteren naar de actoren in het verhaal. Vandaag nam ik als docent deel aan een schrijfsessie. We waren met 13 deelnemers, 5 leerkrachten, 4 leerlingen en 4 ouders. We kregen allemaal een schriftje en beantwoorden daar allemaal dezelfde vragen in enkele voorbeelden:
- Wat maak het Antoon Schellenscollege zo bijzonder?
- Wat betekent het Antoon Schellenscollege voor mij?
- Wat zijn unieke dingen en typische kenmerken van het Antoon Schellenscollege
Ik vond het soms best moeilijk om onder woorden te brengen. Na een minuut of 5 wisselde we uit. Prachtig om te horen wat mijn collega's vonden en hoe ouders het opschreven maar het ALLER mooiste waren de leerlingen die het zo knap voor elkaar kregen om hun gevoel onder woorden te brengen:
'ik zit hier op school omdat ik extra ondersteuning krijg voor mijn dyslexie'
'Op deze school mag ik mezelf zijn'
'de docenten weten hoe ik het beste geholpen kan worden, niet tegen mij schreeuwen zoals op de basisschool' 'hier zijn veel ervaren docenten'
De ouders kregen goed omschreven dat dit een veilige overstap is van de vertrouwde basisschool naar de grote boze puberwereld met 1500 leerlingen in een gebouw. Het voelt als een warme douche wanneer docenten al binnen heel korte tijd weten wat werkt voor mijn kind, dat geeft vertrouwen.
Mijn collega's en ik zaten heel erg op een lijn: oog voor de leerling, ruimte voor groei en ontwikkeling bij de leerling maar ook als docent, er is een fijne sfeer, ook docenten komen met plezier naar school, ik durfde zelfs toe te geven dat ik 6 weken zomervakantie echt lang vind, te lang zonder collega's!
Het was echt een cadeautje om zo de dag te mogen afsluiten! Dit was een van de activiteiten om ons verhaal duidelijk te krijgen. Er volgt nog meer en dat deel ik graag!
